O obrazie: Polifonia wspomnień
Płótno „The Others (Pozostali)” (100 × 80 cm) Michaliny Czurakowskiej to wielowarstwowa kompozycja narracyjna, która powstawała na przestrzeni ponad czterech lat: od 7 listopada 2021 do 9 stycznia 2026. Obraz ten stanowi swoisty portal pamięci, w którym przeszłość nie podlega linearnemu uporządkowaniu, lecz materializuje się pod postacią symultanicznego zbioru powidoków, minionych relacji i materialnych rekwizytów codzienności. W centrum kadru malarka umieszcza portret rudowłosej kobiety o migdałowych, melancholijnych oczach, z wyrazistym, ażurowym kolczykiem. Postać ta nie tyle dominuje nad otoczeniem, ile staje się filtrem i rezonatorem dla wypełniających całe tło mikroopowieści, spoglądając w przestrzeń z subtelną rezerwą właściwą osobie przywołującej zatarte obrazy z przeszłości.
Tytułowi „Pozostali” funkcjonują na płótnie dwutorowo: to zarówno postaci zapisane w pamięci bohaterki, jak i przedmioty, które przetrwały próbę czasu, zachowując ładunek dawnych emocji. Wokół centralnej figury artystka roztacza gęstą sieć motywów symbolicznych: otwarta księga z odręczną dedykacją, rozkwitające purpurowe róże, misa z owocami, uśmiechające się narysowane dziecięcą ręką słońce czy pognieciona fotografia starszej kobiety. W dolnej, lewej partii kompozycji dominuje nieregularny, geometryczny kształt z owalnymi otworami, przez który widać fragmenty kobiecych sylwetek i palców dłoni kogoś, kto z drugiej strony trzyma tą strukturę.
Kompozycja operuje niemal monochromatyczną gamą barwną opartą na sangwinie, terakocie, różu i bieli, co nadaje całości charakter sentymentalnego szkicu lub sepiowej fotografii wyciągniętej ze starego albumu. Rytm płynnych, kaligraficznych linii zbiega się z geometrycznymi podziałami przestrzeni, tworząc intymną, oniryczną atmosferę na pograniczu jawy i marzenia sennego.
Dzięki harmonijnemu zrównoważeniu ciepłych tonów oraz bogatej strukturze narracyjnej, obraz emanuje wyciszonym, nostalgicznym ciepłem. Praca posiada wyjątkowy walor aranżacyjny, doskonale odnajdując się w eleganckich wnętrzach mieszkalnych, salonach literackich czy gabinetach, gdzie staje się naturalnym impulsem do osobistej refleksji nad mechanizmami ludzkiej pamięci, przemijaniem i trwałością relacji międzyludzkich.
O temacie: Portret metaforyczny
Portret w tradycji malarstwa zachodniego przez stulecia koncentrował się na wiernym utrwaleniu fizjonomii modela, jego statusu społecznego oraz atrybutów władzy bądź profesji. Od renesansowych ujęć profilowych, przez psychologizujące studia Rembrandta, aż po dziewiętnastowieczny akademizm, wizerunek człowieka rządzony był zasadą jedności czasu, miejsca i akcji. Otaczające postać przedmioty pełniły rolę czytelnych symboli heraldycznych lub religijnych, wspierających jednoznaczną identyfikację portretowanego.
Wraz z narodzinami awangardy początku XX wieku – w szczególności kubizmu, surrealizmu i futuryzmu – klasyczny paradygmat portretu uległ rewolucyjnemu przeobrażeniu. Artyści zaczęli stosować zasadę symultanizmu (z języka łacińskiego: simul – jednocześnie), czyli jednoczesnego zestawiania na jednej płaszczyźnie wielu różnych wątków czasowych, wspomnień, przestrzeni i stanów psychicznych.
Współczesny portret metaforyczny rezygnuje z dosłownej mimetyczności na rzecz budowania przestrzeni wewnętrznej modela. Człowiek ukazywany jest jako istota uwikłana w sieć własnych retrospekcji, snów i relacji z innymi ludźmi. Twarz staje się jedynie punktem wyjścia do stworzenia wizualnego archiwum pamięci, w którym przedmioty codziennego użytku, fragmenty listów i powidoki dawnych spotkań tworzą spójną opowieść o tożsamości kształtowanej przez upływający czas.
O technice: Akryl na płótnie
Malarstwo akrylowe to nowoczesna technika sztalugowa wykorzystująca farby wytwarzane poprzez łączenie zmielonych pigmentów barwiących z syntetycznym spoiwem na bazie żywic poliakrylowych. Medium to, wprowadzone do powszechnego użytku artystycznego w połowie XX wieku, zyskało uznanie twórców dzięki znakomitym właściwościom fizycznym i warsztatowym. Podstawową cechą farby akrylowej jest jej wodorozcieńczalność w fazie płynnej przy jednoczesnej całkowitej wodoodporności po wyschnięciu. Proces wiązania powłoki malarskiej zachodzi w wyniku odparowania wody, co sprawia, że farba schnie stosunkowo szybko, tworząc zwartą, elastyczną i odporną na pękanie powłokę malarską o wysokiej adhezji (z języka łacińskiego: adhaesio – przyleganie, łączenie się powierzchni).
Podłożem dla obrazów akrylowych, podobnie zresztą jak w przypadku prac olejnych najczęściej jest płótno lniane lub bawełniane, rozpięte na drewnianej ramie (krośnie malarskim). W zależności od wielkości obrazu, do krosna dodaje się jedną. lub kilka dodatkowych poprzeczek stabilizujących i utrzymujących właściwe naprężenie tkaniny. Płótno przed malowaniem zostaje zabezpieczone warstwami kleju i elastycznego gruntu malarskiego (tzw. gesso), w celu wyrównania fakturę splotu, ograniczenia nadmiernej chłonności włókien i zapewnienia odpowiedniej przyczepności kolejnych warstw farby.
Właściwości akryli pozwalają twórcy na niezwykle szerokie spektrum operowania materią: od delikatnych, półprzezroczystych partii laserunkowych i płynnych linii rysunkowych, po gęste, kryjące ruchy pędzla czy szpachelek, budujące grube, rzeźbiarskie warstwy farby.
Po zakończeniu procesu twórczego i wyschnięciu warstwy malarskiej, lico obrazu pokrywa się ochronnym werniksem końcowym. Zabezpieczenie to izoluje pigmenty przed szkodliwym wpływem promieniowania ultrafioletowego, osiadaniem kurzu oraz zanieczyszczeniami atmosferycznymi, a ponadto ujednolica stopień połysku całej powierzchni dzieła i subtelnie wydobywa głębię z użytych tonów barwnych, gwarantując trwałość obrazu na całe dziesięciolecia.
O artystce:
Michalina Czurakowska urodziła się w 1986 roku w Płocku. Jest absolwentką Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie oraz Wydziału Malarskiego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 2014 r. w pracowni u prof. Krzysztofa Wachowiaka obroniła dyplom na ocenę celującą z wyróżnieniem. Jej prace dyplomowe pt. „Baśnie Australijskie” inspirowane trzymiesięczną podróżą do Australii zostały zakwalifikowane do Ogólnopolskiego Konkursu „Najlepsze Dyplomy 2014” w Gdańsku w dziedzinie malarstwa sztalugowego. Od 2012 r. uczestniczy regularnie w wystawach zbiorowych, jak i indywidualnych, zarówno w kraju jak i za granicą. Od 2015 r. należy do Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP). Jej prace znajdują się w licznych zbiorach kolekcjonerskich w Polsce oraz za granicą. Artystka nawiązuje w swojej twórczości do spraw dużych i małych, ważnych i mniej istotnych, ale wszystkie składają się na kalejdoskop naszego codziennego życia. Jak sama mówi o swojej twórczości: “Moje malarstwo to artystyczna adaptacji magii na rzeczywistość, która lubię nazywać nierzeczywistością”. Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
